Droga od zniewolenia do wyzwolenia to przejście od całkowitej mechaniczności „snu na jawie” do pełni świadomego bytu.
Tekst przypomina o tym, czym się tutaj zajmujemy oraz ukierunkowuje ewolucyjną Pracę nad sobą i pozwala oszacować, w którym miejscu swojej Pracy się jest.
Ewolucja człowieka w obrazie 7 typów.
Człowiek jako Maszyna w Trakcie Ewolucyjnej Budowy
Gurdżijew twierdził, że rodzimy się wyłącznie jako potencjał. „Człowiek” w pełnym tego słowa znaczeniu to ktoś, kto stał się świadomą, zintegrowaną istotą. Większość ludzi to „maszyny”, które można podzielić na trzy główne typy, a cztery kolejne opisują etapy ewolucji podstawowego potencjału.
CZŁOWIEK NUMER 1: Typ Fizyczno-Instynktowny
Główne Centrum: Centrum Ruchowe/Instynktowne. Żyje przez ciało i dla ciała.
Cechy Charakterystyczne:
Człowiek czynu i nawyku. Praktyczny, często niezbyt refleksyjny. Lubi proste, fizyczne czynności: sport, rzemiosło, pracę manualną, jedzenie.
Wartościuje siłę, wygodę, bezpieczeństwo fizyczne i przyjemności zmysłowe.
Jego moralność jest oparta na przyzwyczajeniu i tradycji („tak się robi”, „zawsze tak było”).
Uczucia są proste i bezpośrednie (gniew, strach, fizyczna satysfakcja), ale płytkie. Nie analizuje ich.
Nie ufa teoriom i abstrakcjom. Ufa tylko temu, co może zobaczyć, dotknąć, zrobić.
Słabość: Może być niewolnikiem swoich nawyków i popędów, brutalny i nieokrzesany. Brak mu perspektywy i wrażliwości na subtelności i niuanse.
CZŁOWIEK NUMER 2: Typ Emocjonalny
Główne Centrum: Centrum Emocjonalne (w jego niższej, reaktywnej formie).
Cechy Charakterystyczne:
Człowiek uczuć i nastrojów. Kieruje się sympatiami i antypatiami. Jego decyzje zależą od tego, co „czuje” w danej chwili.
Umiałby się poświęcić dla idei lub osoby, którą kocha, choć już jutro może ją znienawidzić. Jego uczucia są zmienne i intensywne.
Kocha sztukę, dramatyzm, romantyczne uniesienia, ale często w sposób sentymentalny, a nie głęboki.
Jego moralność opiera się na „lubieniu”. Co lubi, jest dobre. Co go denerwuje, jest złe.
Potrzebuje aprobaty, uznania, bycia kochanym.
Słabość: Kapryśny, niestały, teatralny. Łatwo go zranić i zmanipulować poprzez emocje. Brak mu obiektywizmu i dyscypliny.
CZŁOWIEK NUMER 3: Typ Intelektualny
Główne Centrum: Centrum Intelektualne (w jego niższej formie – jako „gadanina umysłu”).
Cechy Charakterystyczne:
Człowiek idei i teorii. Wszystko analizuje, planuje, klasyfikuje. Lubi dyskutować, czytać, budować systemy myślowe.
Wierzy w siłę logiki i rozumu. Jego moralność opiera się na „logicznych zasadach” lub abstrakcyjnych ideologiach.
Może być sceptyczny wobec uczuć (uważa je za „nieracjonalne”) i pogardliwy wobec prostych, fizycznych spraw.
Często brakuje mu „zdrowego rozsądku” i kontaktu z rzeczywistością. Żyje w świecie koncepcji.
Jego uczucia są często stłumione lub wyrażane poprzez intelektualizację.
Słabość: Suchy, pedantyczny, niezdolny do prawdziwego działania lub głębokiego uczucia. Jego myślenie jest często jałowe, nie prowadzi do zmiany jego samego.
Człowiek 1, 2, 3 to podstawowy potencjał każdego człowieka.
Nikt nie jest wyłącznie typem 1 lub 2 lub 3. Każdy z nas ma w sobie wszystkie trzy, ale zwykle jeden typ dominuje, a pozostałe mu służą. Np. Intelektualista (3) używa intelektu, by usprawiedliwić swoje emocjonalne kaprysy (2) i zapewnić sobie fizyczny komfort (1). Wszyscy oni są mechaniczni i śpiący. Nie mają jednego „Ja”.
Praca nad sobą zaczyna się, gdy człowiek to zrozumie i zapragnie się zmienić.
CZŁOWIEK NUMER 4: Człowiek, Który Poprzez Pracę Zaczyna Pamiętać Siebie
To nie jest kolejny „typ”, lecz pierwszy etap świadomej ewolucji. Powstaje, gdy człowiek 1, 2 lub 3 rozpoczyna systematyczną Pracę nad sobą w szkole lub pod kierunkiem wiedzy.
Cechy Charakterystyczne:
Wie, że „śpi” i że jest maszyną. Ma wiedzę o swoim stanie, którą zaczął stosować w codziennym życiu.
Rozwinął „krąg” – harmoniczną przestrzeń wrażeń i uczuć związanych z Pracą nad sobą. To zaczątek Postaci Centralnej i Stałego „Ja”.
Jego centra zaczynają się równoważyć. Uczy się obserwować siebie bez identyfikacji.
Nie jest jeszcze zintegrowany, ale wie, w którym kierunku iść. Jest jak uczeń, który poznał teorię i zaczął wykonywać pierwsze ćwiczenia.
Odczuwa wewnętrzny niepokój (sumienie) i pragnienie Bycia.
Jest pomostem między światem śpiących a światem przebudzonych. Bez osiągnięcia tego poziomu, dalszy rozwój jest niemożliwy.
CZŁOWIEK NUMER 5: Człowiek Zintegrowany
Powstaje, gdy praca Człowieka 4 doprowadzi do połączenia się wszystkich jego części w jedną, harmonijną całość. Posiada już Wyższe Ciało Emocjonalne.
Cechy Charakterystyczne:
Ma już JEDNO, STAŁE „JA”. Zniknęła wewnętrzna wielogłosowość. Jego wola jest jedna.
Jego centra działają harmonijnie i prawidłowo. Nie ma już wewnętrznych konfliktów typu „chcę, ale nie mogę”.
Nie może już postępować wbrew swojemu zrozumieniu. Jego wiedza i bycie są zrównoważone.
Posiada niezmienny charakter i własną, wewnętrzną linię życia, której się trzyma.
Jest niezależny od opinii zewnętrznych. Jego stan wewnętrzny nie zależy już od okoliczności.
To jest poziom prawdziwej, nieugiętej integralności. W tradycjach odpowiadałby „sprawiedliwemu” i „świadomemu”.
CZŁOWIEK NUMER 6: Człowiek, Który Osiągnął Stan Wyższej Świadomości
Powstaje, gdy Człowiek 5 rozwinie się dalej i osiągnie Wyższe Ciało Intelektualne. Posiada kontakt z Wyższymi Centrami.
Cechy Charakterystyczne:
Posiada wszystkie cechy Człowieka 5, ale wzbogacone o stały dostęp do Wyższego Centrum Intelektualnego.
Rozumie obiektywne prawa Wszechświata (Prawo Trójki, Siedmiu) nie jako teorię, lecz przez bezpośrednie, osobiste doświadczenie.
Jego intuicja jest nieomylna. Myśli i działa z poziomu zrozumienia, a nie wiedzy.
Jest w stanie przekazywać prawdę innym w sposób, który mogą zrozumieć.
W tradycjach odpowiadałby prorokowi, wielkiemu mistykowi lub nauczycielowi.
CZŁOWIEK NUMER 7: Człowiek, Który Stał Się Tym, Kim Jest
Ostateczny etap ludzkiej ewolucji w tym Kosmosie. Posiada Ciało Duchowe (Przyczynowe) i osiągnął wszystko, co możliwe dla indywidualnej istoty.
Cechy Charakterystyczne:
Jest całkowicie Wolny – wyzwolony od praw rządzących niższymi poziomami bytu.
Ma pełną wolność woli, która jest w absolutnej harmonii z Wolą Absolutu. Jego indywidualna wola stała się Wyższą Wolą.
Posiada nieśmiertelność – jego wyższe ciała są trwałe i nie ulegną rozkładowi.
Osiągnął swój przeznaczony cel. Jest pełnią człowieczeństwa.
W tradycjach odpowiadałby Chrystusowi, Buddzie, „Zbawionemu” lub „Przebudzonemu” w najwyższym sensie.
Gurdżijew mówił, że taki człowiek może umrzeć lub żyć dalej, wedle swojej woli.
Podsumowanie.
Człowiek nr 1,2,3 – Śpiący, rozbity, mechaniczny. Żyje w niewoli swoich centrów.
Człowiek nr 4 – Uczeń. Ten, kto się obudził i podjął pracę. Ma wiedzę o sobie.
Człowiek nr 5 – Zintegrowany. Ten, kto stał się jednością. Ma Stałe „Ja”.
Człowiek nr 6 – Oświecony. Ten, kto widzi prawdę. Ma dostęp do Wyższych Centrów.
Człowiek nr 7 – Wyzwolony/Wolny. Ten, kto osiągnął przeznaczenie. Jest pełnią.
Droga od człowieka nr 1 do 7 to proces „stawania się” – przejście od bycia przypadkowym zlepkiem afektywnych reakcji do Bycia świadomą, wolną, Kosmiczną Istotą, obywatelem Wszechświata.
Dla zeronauty Praca nad sobą ma sens tylko w kontekście wielkiej ewolucji wewnętrznej. Wszystko inne – jak spokój, spełnienie, harmonijne relacje ze sobą i z innymi – są wyłącznie konsekwencją ewolucji wewnętrznej.
I tylko w ten sposób można osiągnąć to, czego się chce – poprzez zbudowanie siebie od nowa na podstawie wiedzy, której nie zdobywa się w akcie wiary w siebie i swoją ewolucję, ale w trakcie osobistego doświadczenia, w walce z nawykami osobowości, z jej absurdalnymi celami, w pamiętaniu o sobie, konsekwencji i samodyscyplinie.
Nasz projekt powstał właśnie w tym celu, by w niełatwych realiach współczesnego świata udostępnić ludziom możliwość szybkiego odzyskania sił, aby każdy mógł rozpocząć Pracę nad sobą w Kosmicznej Ciszy Miejsca Mocy, gdzie niemożliwe staje się możliwe.
Ahoj przygodo!
| TELEPORT ☄ DZISIAJ |
|---|
| POZNAJ SIEBIE ~ ZROZUMIESZ ŚWIAT |
